Μασσάλια

Ένα άλλο στοιχείο του γνήσιου πηγαίου λαϊκού πολιτισμού και της λαογραφίας του Βάβδου είναι και τα Βαβδινά μασάλια ή μασλάτια ή μυθ', ευτράπελα δηλαδή στην καθομιλουμένη, που συναντούνται σε πολλές περιοχές της Ελλάδας. Κάθε τόπος, χωριό έχει τα δικά του. Και ο Βάβδος εδώ μπορούμε να πούμε πως παρουσιάζει μια πλούσια, μια αστείρευτη πηγή από μασάλια.
Τα μασάλια είναι κατά κάποιο τρόπο μια σκιαγράφηση των αντιδράσεων ή της ρεαλιστικής και αυθόρμητης τοποθέτησης απλών ανθρώπων απέναντι σε καθημερινές καταστάσεις και εξελίξεις γεγονότων, απέναντι σε προβλήματα και ερεθίσματα κοινωνικά ή πολιτιστικά ή που έχουν σχέση με την τεχνολογία. Μέσα από αυτά μπορεί να διακρίνει κανείς την σύνθεση και το πολύπτυχο των χαρακτήρων των ανθρώπων, το ετοιμόλογο της σκέψης, να καταγράψει αδυναμίες, ιδιομορφίες, ευαισθησίες. Χαρακτηρίζουν με τον τρόπο τους σε ένα μέρος την δομή μιας κοινωνίας, είναι ο ζωντανός λαός με την αστείρευτη πηγή δημιουργίας.
Γεγονότα πραγματικά που έλαβαν χώρα στο Βάβδο ή αλλού με συμμετοχή Βαβδινών παρέμειναν γνωστά και ζωντανά μέχρι τώρα, γιατί πέρασαν με μια εύθυμη νότα και διασώθηκαν επειδή διαδόθηκαν από στόμα σε στόμα, από γενιά σε γενιά, αφού πάρα πολλά χρόνια αποτελούν το επίκεντρο της διασκέδασης, της ψυχαγωγίας ακόμα και τώρα σε γιορτές, εκδρομές, φιλικές συναντήσεις και καθημερινές συναναστροφές, μα και στην καθημερινή λειτουργία των καφε¬νείων.
Στο Βάβδο είχαμε και έχουμε πρό¬σωπα που σημαδεύουν την πορεία του χωριού με τις περιπέτειες τους, την ευρηματικότητα στη ζωή τους, την φαντασία και το χιούμορ τους, με τις ιστορίες που άφησαν πίσω τους και συνεχίζουν να γράφουν γιατί στο Βάβδο η ζωή και η παράδοση συνεχίζονται. Μπορούμε να πούμε, πως από τον μεσοπόλεμο, που υπάρχουν πιο νωπές πληροφορίες, υπάρχει μια ιδιαίτερη αίσθηση του χιούμορ, υπάρχει μια πηγαία έμπνευση και έκφραση. Μέσα στην φτώχεια του ο πολύς ο κόσμος ήξερε να το γλεντάει. Ήξερε να απομυθοποιεί τις δυσκολίες της ζωής, ήξερε να ξεφεύγει από τα προβλήματα του. Φτωχοί άνθρωποι, δούλευαν σκληρά στα μεταλλεία ή με τα κοπάδια τους, όμως κατάφεραν να γλεντοκοπάνε μέρες ολόκληρες όχι μόνο στις γιορτές, αλλά και σε ανύποπτο χρόνο και μέσα σ' αυτά τα γλέντια τους οι μύθοι, τα μασάλια είχαν έντονη παρουσία.
Η αντιμετώπιση των δυσκολιών, των σοβαρών γεγονότων με μια διάθεση χιούμορ, είναι στοιχείο της ψυχοσύνθεσης των Βαβδινών, μέρος της κοινωνικής ζωής τους από παλιά μέχρι τώρα. Συνεχίζουν και οι νεώτεροι μια παράδοση που κουβαλά πολλά στοιχεία αυτού του λαϊκού πολιτισμού.
Σαν κλειστός χώρος, κλειστή κοινωνία ο Βάβδος με τους γραφικούς κατά καιρούς επώνυμους χαρακτήρες που διαθέ¬τουν λεπτή αίσθηση του χιούμορ, με οξυδέρκεια και ευδιαθεσία, έχει όλα εκείνα τα στοιχεία για να εμφανίζει με μια άλλη νέα όψη και με διαφορετικό ύφος διάφορες καταστάσεις, ψυχαγωγώντας και παράλληλα διδάσκοντας.
Χαρακτηριστικές μορφές του Βάβδου στα μασάλια: Στέργιος Τυροβούζης (Τσιουλές), Νίκος Πάρδαλης, Δήμητρής Μαχίλης, Αγοραστός Τυροβούζης (Κουντουγλής), Βασίλης Κυλιάφης, Θωμάς Μπέλλος, Τάκης Μπανάβας, Στέργιος Γκοτζιάς, κ.ά.
Βαβδινά μασάλια δημοσιεύονται σε κάθε φύλλο της ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΒΑΒΔΟΥ, ενώ έχουν εκδοθεί και σε βιβλίο από τον Χρήστο Σαρ. Κουτσό.