Χάσκαρης

Έθιμο που ήταν κατ' εξοχήν οικογενειακό ή και φιλικό ακόμα εκείνη την εποχή, ξεχάστηκε τελείως από την κοινωνική εξέλιξη των μέσων αναψυχής. Τις απόκριες οι άνθρωποι μαζεύονταν σε σπίτια συγγενικά και φιλικά για να διασκεδάσουν, γιατί κατά τη διάρκεια της "Σαρακοστής" η χριστιανική θρησκεία δεν επέτρεπε διασκεδάσεις, γιατί ήταν αφιερωμένη σε προσευχές και μετάνοιες για ψυχική κάθαρση. Σ' αυτές τις συγκεντρώσεις έπαιζαν το "Χάσκαρη".
Ο αρχηγός της παρέας έδενε μια κλωστή στην άκρη μιας γερής βέργας, ή στον πλάστρη που έπλαθαν οι γυναίκες τα φύλλα για την πίτα, και στην άλλη άκρη της κλωστής ένα λουκούμι, ή ένα αυγό καθαρισμένο, μια καραμέλα, ή και κάτι άλλο φαγουλάτο παρόμοιο στο μέγεθος, που να κεντρίζει την επιθυμία εκείνων που έπαιρναν μέρος στο παιχνίδι αυτό. Ιδίως νεαρών ατόμων. Τότε κατεύθυνε με τη σειρά στον καθένα της παρέας, που κάθονταν σε σχήμα κύκλου το δώρο δεμένο στον μπλάστρη τρεις φορές για να μπορέσει να το χάψει (να τ' αρπάξει) με το στόμα του, αν τελικά τα κατάφερνε το έτρωγε. Όλοι παρακολουθούσαν την προσπάθεια αυτή του καθένα, που συνοδεύονταν με επιφωνήματα ειρωνικά, γέλια ξεκαρδιστικά, και διάφορα σχόλια. Στο τέλος της διασκέδασης αυτής που αποτελούσε μέρος του προγράμματος της βραδιάς, ο αρχηγός έκαιγε την κλωστή στη φωτιά που φεγγοβολούσε στο τζάκι, κι όσο να γίνει στάχτη έλεγε "σταρ' σταρ', γάλα γάλα, κεράσια κεράσια, κουκούλια κ.ά., ανάλογα με την παραγωγή της χρονιάς που περίμενε ο σπιτονοικοκύρης, μα και οι παρευρισκόμενοι στην συγκέντρωση αυτή, για καλή και ευτυχισμένη σοδειά.