Γέννηση

Τις συχνές εγκυμοσύνες και τις γέννες, -όταν έφταναν αισίως ως εκεί και δεν απέβαλαν απ' τις δουλειές και τις ταλαιπωρίες- τις αντιμετώπιζαν πρακτικά με οδηγό την πείρα των άλλων γυναικών, πριν αποχτήσουν και οι ίδιες. Στη γέννα τις συμπαραστέκονταν μαμές πρακτικές που όση πείρα και αν είχαν δεν μπορούσαν να βοηθήσουν αποτελεσματικά σε περιπτώσεις δύσκολες. Δίπλα της, μάνες, πεθερές, μανιές όλες με τη δική τους γνώμη. Αν δεν ήταν δυναμική η μαμή να τις απομακρύνει ή να τις επιβάλει σιωπή κινδύνευαν και το παιδί και η μάνα με τις τόσες, άσκοπες πολλές φορές, παρεμβάσεις.
Σε μια δύσκολη γέννα υπόφερε η γυναίκα από ανυπόφορους πόνους ολόκληρα μερόνυχτα, χωρίς να μπορούν να τις δώσουν βοήθεια παρά μονάχα ευχές, κουράγιο ότι όλα θα παν καλά, και προσευχές να βοηθήσει ο Θεός. Όχι σπάνια τα παιδιά γεννιούνταν πεθαμένα, όταν δεν μπορούσαν να τα πάρουν έγκαιρα. Αλλά και μάνες από αιμορραγίες που προκαλούσαν από απερίσκεπτες επεμβάσεις ή γιατί δεν κατάφεραν να τις ξεγεννήσουν σε δύσκολες περιπτώσεις.
Παρά τους κινδύνους που αντιμετώπιζαν οι έγκυες στη διάρκεια της εγκυμοσύνης και ειδικά στη γέννα, από την απουσία γιατρού ή διπλωματούχου μαμής, οι πιο πολλές οικογένειες ήταν πολύτεκνες.