Σύδεμα - Αρραβώνας

Στο Βάβδο, προηγούμενο του γάμου ήταν ο αρραβώνας, το (σύδεμα) του νέου και της νέας.
Τα ειδύλλια πλέκονταν, στην Κυριακάτικη βόλτα των νέων, ή στις συναναστροφές των κοινωνικών και πολιτιστικών εκδηλώσεων.
Το πλεονέκτημα όμως αυτό δεν το είχαν όλοι οι νέοι του χωριού. Τα αγόρια των κτηνοτρόφων, σπάνια είχαν την ευχέρεια αυτή. Η συνεχής απασχόληση, με τις κτηνοτροφικές τους εργασίες, δεν τους έδιδε την ευκαιρία της Κυριακάτικης βόλτας, ή την κοινωνική συναναστροφή.
Για τον λόγο αυτό κατέφευγαν συνήθως στην προξενεία, με συγγενικά πρόσωπα ή σε ειδικές ή ειδικούς προξενητές. Φημισμένος και ειδικός προξενητής των αγοριών των κτηνοτρόφων ήταν ο μακαρίτης ο Γιώρας, Γεώργιος Βιτλής. Εύσωμος, έξυπνος, με βαριά πειστική φωνή και καλός άνθρωπος, αναλάμβανε και έφερνε σχεδόν πάντοτε εις πέρας τις προξενιές. Γιατί φρόντιζε να κάνει τις προξενιές πάντοτε με νέες που κατά τη γνώμη του ταίριαζαν στους νέους και στους γονείς των νέων.
Στους προξενητές έδιδαν, χρήματα, ή πουκάμισο στις δε προξενήτρες παντόφλες.
Η επισημοποίηση του αρραβώνα γίνονταν, στο σπίτι της νύφης. Ο πατέρας του αγοριού, με 2-3 συγγενικά του πρόσωπα, πήγαινε στο σπίτι της νύφης, κρατώντας αναμμένο ένα φαναράκι. Οι Βαβδινοί όταν τη νύχτα έβλεπαν συντροφιά ανδρών με αναμμένο φαναράκι, γνώριζαν ότι γίνεται αρραβώνας.
Στο σπίτι της νύφης, δίδονταν ο λόγος, η ανταλλαγή δακτυλιδιών, η συμφωνία της προίκας και της ημερομηνίας γάμου.
Οι δύο νέοι μετά το σύδεμα μπορούσαν μαζί να πηγαίνουν στην εκκλησία, στη βόλτα και στις κοινωνικές εκδηλώσεις.